OuldouZ

دو روز مانده به پایان جهان، تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است.

تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود. پریشان شد و آشفته و عصبانی.

نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.
داد زد و بدو بیراه گفت، خدا سکوت کرد، آسمان و زمین را به هم ریخت، خدا سکوت کرد. جیغ زد و جاروجنجال راه انداخت، خدا سکوت کرد. به پروپای فرشته و انسان پیچید، خدا سکوت کرد. کفر گفت و سجاده دور انداخت و باز هم خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد، این بار خدا سکوتش را شکست و با صدایی دلنشین گفت:

“عزیزم بدان که یک روز دیگر را هم از دست دادی! تمام روز را به بدوبیراه و جاروجنجال از دست دادی. تنها یک روز دیگر باقیست. بیا و لااقل این یک روز را زندگی کن.”

لابه لای هق و هقش گفت: “اما با یک روز… با یک روز چه کاری می توان کرد…؟”

خدا گفت: “آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند، گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را درنیابد، هزار سال هم به کارش نمی آید.” و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت:

“حالا برو و زندگی کن…”

او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش می درخشید. اما می ترسید حرکت کند، می ترسید راه برود و زندگی از لای انگشتانش بریزد. … continue reading this entry.

همیشه فکر می کردم دوستی یک رابطه دو طرفه است که هم طلوعش به توافق دو طرف است و هم غروبش! کار دنیای ما آشنا کردن ها و جدا کردن هاست، اما من بر خلاف تو که همیشه تابع رسم زندگی هستی، فکر می کردم وقتی من استوار و پابرجا در مقابل طوفان بایستم پس رابطه هم حفظ می شود چون یک طرف طناب دوستی دست من بود، فقط خدا می داند که چه حوادثی را پشت سر گذاشتم، طوفان، سیل، آتش… اما هیچ کدام باعث نشد طناب از دستم رها شود، با تمام توانم حفظش کردم، دریغا روزی چشم باز کردم و دیدم تو مدتهاست طناب خود رها کرده ای، آن روز فهمیدم غروب یک رابطه نیازی به رهایی هر دو طرف طناب ندارد، پاره شدن یک طرف رشته هم کفایت می کند و چه سخت است دانستن اینکه قیچی دست کسی است که به عنوان خدمت به تو، نه تنها عشقت بلکه دهها رابطه دوستی و حتی روحت را هم تباه کرده است.

من برای کسانی که از آنها رنجیده ام همیشه بسته به ضربه ای که به من زده اند یک محدوده زمانی در نظر می گیرم که اگر در آن مدت  بر گردند قبولشان می کنم هرچند گاهی دیگر هیچ چیز مثل سابق نمی شود. دو هفته، یک ماه، یک سال، 5سال…. ولی برای تو یک ماه هم زیاد بود، هرچند می دانستم اگر برگردی هم دیگر آن منی نخواهم بود که مثل دیواری در مقابل مشکلات مقاومت می کردم، دست من هم این بار به سستی دست تو خواهد بود.

ولی بعد از این مدت نمی خواهم برگردی، می دانم نه یک روز که تا آخرین روز جای خالی چشمان من آزارت خواهد داد. یادم هست برای برگشت تو تمام راههای میان بر را برایت هموار کردم از هرکسی می توانستم برای اینکه درست تصمیم بگیری کمک گرفتم اما دریغ که شیطان روحت را تسخیر کرده بود و کاری از دست من بر نمی آمد.

همان جا بمان، من یاد گرفتم بی تو باشم و تنها نباشم، من یاد گرفتم تمام آنچه را که از تو در قلبم جا مانده بود پاک کنم، مسلماً همان دوست نازنینت راههای دلچسب تری برای از یاد بردن من یادت داده است، هر کسی راهی را انتخاب می کند که لایق آن است.

کاش می توانستی ببینی پشت چهره آن دوست عزیزت چه شیطان کریهی نشته است، کاش می دیدی از دوروبرت کم کم انسانها دور می شوند و هر آنچه اطرافت بیداد می کند تباهی و تنهایی است! مراقب باش این انسانها از جنس تو نیستند، مراقب ضربه هایی باش که در انتظار تواند.  این دوست قیچی به دستت، برای من هم  اتهامات زیادی ردیف کرد، مسلماً با همین تصوراتش در تصمیم گیری تو نقش زیادی داشته، نگو که تنهایی تصمیم گرفتی، من می دانم که او با حرفهایش تردید تو را ذوب کرده، با این حال من توی دلم بهش خندیدم اشتباه جالبی کرده بود ولی دلیلی نداشت برایش توضیحی بدم چون بر این باورم که برای انسانهای عاقل هیچ توضیحی لازم نیست و برای احمق ها هم هر توضیحی کم است! زمان همه چیز را ثابت خواهد کرد.

هیچ وقت باور نمی کردم روزی برسد که برای این رابطه به تنهایی تصمیم بگیری- بدون من- به جای من هم تصمیم بگیری! باورم نمی شد من علت پایان رابطه مان را ندانم ولی آن شیطان بداند! تو رفیق شیطان شدی و من تنها ماندم! این رسم همراهی نبود!

رفیق نیمه راه من! نفرینت نمی کنم! به فکر خاطره ها نباش، به فکر من هم نباش.  ولی برای بخشش امیدوار باش، شاید روزی که زخم این ضربه کاری شفا یافت، ببخشمت ولی آن دوست نامرد قیچی به دستت را هرگز نمی بخشم! از خدا می خواهم زندگیش را آنچنان نابود کند که بفهمد چوب خدا صدا ندارد.

آهنگ شادمهرو گوش کن. حرفهای خودمه  با این تفاوت که شادمهر میگه بیا و من می گم نیا! زیاد تفاوت نداره، فرقش فقط یه نقطه اس! ولی با همین یه نقطه مفهوم همه شعر عوض می شه… زندگی هم همینه .. اگه بلد نباشی پازل زندگیتو بسازی مجبوری ر استارت کنی و  این یک لحظه می تونه همه زندگیتو عوض کنه

خداحافظ

1ـ به خاطر داشته باش که عشقهای سترگ ودستاوردهای عظیم، به خطر کردنها و ریسکهای بزرگ محتاجند.

2ـ وقتی چیزی را از دست دادی، درس گرفتن از آن را از دست نده..

3ـ این سه میم را از همواره دنبال کن:

3ـ1ـ محبت و احترام به خود را

3ـ2ـ محبت به همگان را

3ـ3ـ و مسئولیت پذیری در برابر کارهایی که کرده ای

4ـ به خاطر داشته باش دست نیافتن به آنچه می جویی گاه یک شانس بزرگ است.

5ـ اگر می خواهی قواعد بازی را عوض کنی اول قواعد را بیاموز. … continue reading this entry.