
فریار شیرزاد

به تصریح قرآن كریم، روزه بر پیروان آسمانی قبل از اسلام نیز واجب بوده است. اما تنها مسلمانان، مسیحیان و یهودیان نیستند كه روزه میگیرند، بلكه حتی آئینهای غیرالهی نیز روزه و ریاضتهای جسمی را برای تربیت جسم و روح پیروان خود ضروری میدانند. به نقل از منابع اینترنتی، ادیان گوناگون طی قرون متمادی، هر یك راه و روش و آئینهای خاصی را برای ارتقای روحی و روانی بر پیروان خود واجب دانستهاند. از جمله این آموزههای دینی روزه است كه در ادیان ، آئینها و سرزمینهای مختلف ، شكلهای گوناگون و گاه بسیار متفاوت به خود گرفته است.
تفاوت روزه در ادیان از جهت تعداد روزها و چگونگی روزه هاست ، هرچند در ادیان مختلف جزئیات و كیفیت روزه تفاوت دارد اما اصل حكم روزه وجود دارد و هدف آن بطور كلی تهذیب نفس و ایجاد طهارت و پاكی معنوی و رفع رنج و بلاست.
هندوئیسم
هندوئیسم 2500 تا 4000 سال پیش از میلاد، از تمدن دره ایندوس برخاسته است. هندوئیسم دین خدایان است كه اساس آن اعتقاد بر یگانگی هر چیز است. این كلیت، برهمن نامیده میشود. هندوها معتقدند هدف از زندگی این است كه ما درک كنیم بخشی از خدا هستیم كه میتوانیم این سطح حیات را ترك كرده و به خدا بازگردیم. این آگاهی حقیقی فقط با ورود به چرخه تولد، مرگ و زندگی كه سمسره خوانده می شود امكان پذیر است. … continue reading this entry.